ABD’deki 16 koruma ve biyoloji araştırmacından oluşan bir ekip, Conservation Biology dergisinde yeni bir çalışma yayınladı. Yapılan son araştırmalara, 16 ABD eyaletinde 38 bitki türü dahil olmak üzere dünya çapında 600 bitkinin neslinin tükendiğini öne sürse de bunun yerine bu araştırmacılar durumun çok daha ciddi olduğunun altını çiziyorlar. Düşündüğümüzden daha fazla bitkinin soyu tükeniyor.

Araştırmacılar, 31 eyalette 65 soyu tükenmiş türün olduğunu belgelediler. Daha önce tahmin edilenden daha geniş bir alanda daha fazla yok oluş olduğunu gözlemlediler. Yani bu, araştırmacıların daha önce tahmin ettiği veya herhangi bir çalışmanın belgelediği türlerin neredeyse iki katıydı.

Kaliforniya (19), Teksas (9), ardından Florida ve New Mexico en çok yok olan bitki türüne sahip eyaletler. Kanada’da yalnızca bir bitki nesli tükendi.

Kuzey Carolina Doğal Miras Porgramı’nda baş yazar, ekolojist ve botanikçi olan Wesley Knapp Treehugger‘a şöyle bir açıklama yaptı: “Bence en büyük sürpriz, yaban doğada yedi bitkinin neslinin tükenmesi ve bu türlerin bazılarının bu çalışmadan önce yaban doğada neslinin tükendiği bilinmemesi. Açıkçası, bu şok edici.”

Knapp, şu anda yaban doğada nesli tükenen türlerin bir kısmının yalnızca botanik bahçelerinde var olduğunu ve onlara sahip olan tesislerin dünyadaki son canlı bitkilere sahip olduklarını fark etmediklerini söyledi.

Daha fazla oku: Nesli Tükenme Tehlikesi Altında Olan Türlerin Kırmızı Listesi (IUCN)

İlginç coğrafi sorunlar

Knapp, yok oluşların bazı coğrafi konumlarının da şaşırtıcı olduğunu söyledi.

“New England’ın Florida’dan daha fazla yok olma olayına sahip olduğu gerçeği mantıksız ve sayısız türün muhtemelen bulunamadan önce yok olduğu gerçeğini vurguluyor. New England özel bir bölge ancak botanik olarak yüzlerce endemik bitki türünün bulunduğu küresel bir biyolojik çeşitlilik sıcak noktasında bulunan Florida kadar çeşitli değil.”

Araştırmacılar yok oluşun nedenini belirlemenin zor olduğunu yazdı. Knapp, aynı zamanda sonuçların önemli olduğunu da vurguladı.

“Bilimsel topluluklar daha fazla işbirliği içinde çalışması gerekiyor. Kuzey Carolina Doğal Miras Programı gibi en nadir bitkilerin nerede bulunduğunu bilen grupların, tohum bankaları ve koruma bahçeleri ile yakın işbirliği içinde çalışması lazım.

Birçok koruma grubu, daha geniş peyzaj düzeyindeki girişimler veya odak alanları üzerinde çalışır. Bu, ekosistem işlevi için harikadır ancak biyoçeşitliliğin korunması için küçük alan korumasının önemi, yok oluşu korumak için zorunludur.”