Dikkat: Sinema yazıları spoiler içerir.

Genç bir kadın, Jeanne d’Arc (Maria Falconetti), Fransız halkına yardım etmek amacıyla erkek kıyafetleri giyip savaşa katılır. 19 yaşındaki bu kadının nihai isteği halkı için bir şeyler yapmaktır.

Tanrıyla konuştuğunu söyler. Tanrı ona Fransızlara yardım etmesi görevini bahşetmiştir. Yalnız İngilizlere esir düşünce, bu iyi yürekli kadın, büyücülükle suçlanır ve birtakım din insanları ile yargıçlar karşısında mahkemeye çıkar. La passion de Jeanne d’Arc (Jan Dark’ın Çilesi) filmi boyunca bu süreci, diyalogların nasıl ilerlediğini, Jeanne d’Arc’ın nasıl acı çektiğini ve çaresizliğini görüyoruz.

Sessiz sinema meraklılarının kaçırmaması gereken bu filmin gerçek bir olaydan alıntı olduğu ifade ediliyor. Mahkeme kayıtlarından yararlanılarak senaryolaştırılmış. Zaten, Jeanne d’Arc’ın hayatından daha çok mahkeme süreciyle ilgili olaylar anlatılıyor. Bir nevi biyografi olduğu da dile getirilebilir. Gerçek zamanda, bundan 500 yıl sonra Fransa’da zaten azize ilan ediliyor.

Oyuncularda hiç makyaj olmaması ile birlikte yakın surat çekimleri gerçekten dikkate değer. Tüm mimikler çok net! Her şey saf şekilde ekrana yansıtılmış.

Diğer bir ilginç noktalardan biri de, bu film Maria Falconetti’in üçüncü filmi ve gerçekten inanılmaz bir rol sergilemesi rağmen bundan sonra başka bir film de rol almamış. En azından bana enteresan gelmişti bu kısım.

500 yıl sonra azize ilan edilen Jeanne d'Arc
Sessiz sinema meraklılarının kaçırmaması gereken bu filmin gerçek bir olaydan alıntı olduğu deniyor.

Yangınlara direnen çekimler

Filmin çekimi 1927 yılında bitiyor. Ardından gösterimi belli bir süre yasaklanıyor. Daha sonra gösterime gireceği yıl orijinal negatifler yanıyor. Yönetmen kenara atılmış negatiflerden tekrardan ortaya bir şeyler koyuyor. Lakin bunlar da başka bir yangında yanıyor. Ne cenabetlik durum!

Jank Dark - Mengü Jank Dark'ın Çilesi - Mengü ErtelErtel
Jank Dark’ın Çilesi – Mengü Ertel

Tüm bundan sonra arda kalan ne varsa parça parça birleştirilerek tekrardan film haline getiriliyor. Tabii ilk özgün eserden pek geriye bir şey kalmıyor. Yıllar sonra orijinal bir kopyası, 1981’de Norveç’deki bir akıl hastanesinin dolabından çıkıyor. 1985 yılında birçok düzeltme yapılarak orijinale yakın hale getirilmeye çalışılıyor. Danimarka dilinde olan ara yazılar tekrar Fransızcaya çevriliyor.

Filmde yer alan ortaçağ gotik ve kilise müzikleri pek hoş, insanı etkiliyor. Yönetmen aslında ilk başta filmin tamamen sessiz ilerlemesini istemiş çünkü böylelikle izleyicilerin filme tamamen konsantre olup, ayrıntıları ok daha iyi yakalayabileceğini düşünmüş. Daha sonra film için bir takım beste yapılmış ki o dönemlerde film gösterilirken bir yandan piyano gibi aletlerle canlı eşlik ediliyormuş. Yanlışsam düzeltin.

Üstteki afiş grafik sanatçısı Mengü Ertel’e ait. 1976 yılında Paris’de sinema festivalinde “Jan Dark’ın Çilesi” afişiyle büyük ödül aldı.

Yönetmen: Carl Theodor Dreyer
Yılı: 1928
IMDB: 8.2