Sahil kenarında büyüdüm. Karadeniz sahil yolunu saymazsak tabii. Şimdilerde yürüdüğümüz yollarda çocukluğumda yüzüyorduk. Güzel bir çocukluğum vardı. Mahalledeki arkadaşlarla çok fazla şey yaptığımızı hatırlarım.

Evden poşetleri alır, deniz kenarına inerdik. Sahil boyu yürür, kumları karıştırırdık. Hazine arar gibi cam taş arardık. Bizim için bu taşları bulmak çok heyecan vericiydi. Kahverengi, yeşil ve beyaz renklileri boldu ama farklı renkte bulduk mu sanki nadir bulunan, özel taşı bulmuş gibi sevinirdik. Topladığım bu taşları uzun süre sakladım. Büyüdükçe nefret ettikçe birçok şeyden, bu taşları da attım. Geriye güzel anıları kaldı.

Kaliforniya’daki Glass Beach ile internette karşılaşmak güzel şeyleri hatırlattı bana. Burası gerçekten büyüleyici. Dünyada çok az böyle bir yer varmış çünkü bu Doğa Ana’nın bize sunduğu bir şey değil. Cam taşlar, denize ulaşan cam şişe parçalarının deniz dalgalarından aşınması ile cam taş halini alıyor. Glass Beach’te ise sahilin tamamen cam taştan oluştuğunu görebiliyoruz.

Aslında burası, 1949 yılında resmi çöp atığı alanı için kullanılıyordu. 60’ların başında çöplük alanını kontrol etmek için girişimlerde bulunsalar da başarılı olunamamış. Daha sonra toksitli atıkların boşaltımı yasaklanmış. 1967 ise Kuzey Sahili Su Kalite Kurumu nasıl bir hata yaptıklarının farkına varmış. Bunun üzerine yeni bir plan geliştirilmiş. Aradan geçen 30 yıl sonra yıllarca süren dalganın aşındırmasıyla plaj üzerinde adeta camdan bir plaj oluşmuş. Birçok canlı da bu değişen çevre içinde kendisine yuva kurmayı da ihmal etmiyor tabi.

Eğer yolunuz düşerse uğramadan geçmeyin ve saklamak için bir tane cam taş hediye edin kendinize.

Glass Beach

End of West Elm Streeet at Old Haul Road;
Park at end of Elm and walk to beach
Fort Bragg, CA 95437